Yellow Letters

‘Kan kunst de wereld redden? In de nieuwe film van İlker Çatak (Das Lehrerzimmer) wordt een politiek geëngageerd echtpaar uit de theaterwereld van Ankara flink voor het blok gezet als ze beiden hun baan verliezen door willekeur en staatscensuur. De gevierde actrice Derya (Özgü Namal) moet van de ene op de andere dag haar hoofdrol in een stuk inleveren, terwijl regisseur en docent Aziz (Tansu Biçer) wordt aangeklaagd voor vermoedelijke opruiing van zijn studenten. Zonder inkomen verhuist het stel met hun dochter naar de moeder van Aziz in Istanbul, waar ze moeten wachten. Wachten en wachten en wachten. Niet op Godot, maar op wat financiële steun van familie, op nieuwe taxiklanten én op de uitnodiging van de rechtbank om zichzelf eindelijk te mogen verdedigen. Terwijl ze wachten, moeten ze ook kiezen: blijven ze fier staan voor hun principes, of buigen ze zwijgend hun hoofd uit zelfbehoud? Het bijzonderste aan Yellow Letters is dat de locaties zelf als ‘acteurs’ worden ingezet: het Duitse Hamburg speelt Ankara, en Berlijn doet zich voor als Istanbul. Want staatscensuur is niet nieuw, onderdrukking stopt niet bij de grens, en als je iets langer naar autoritaire regimes kijkt, zijn parallellen overal te vinden. In Yellow Letters is het niet het theater dat absurd is, maar de realiteit waar we ons dagelijks een weg doorheen moeten banen.’