Leviathan (2012)

Een visueel overdonderende documentaire over het vissersleven op zee. Nu voor het eerst uitgebracht in Nederland. ★★★★★ (de Volkskrant).

De rauw-poëtische beelden zijn gefilmd met kleine, beweeglijke camera's die soms op bemanningsleden zijn gemonteerd, soms tussen de dode vissen in bakken water heen en weer worden geslingerd, dan weer als drenkelingen in de oceaan lijken te zijn gevallen.

Muziek, interviews en commentaar ontbreken; de soundtrack bestaat uit een geluidsmix van grommende scheepsmotoren, beukende golven, ratelende kettingen, het gejammer van hydraulische kranen en door de intercom geschreeuwde bevelen.

De grotendeels uit nachtopnames bestaande film laat de kijker zien en voelen hoe het schip zich als een monster een weg kreunt door metershoge golven. De film is opgedragen aan het oud-testamentische, angstloze zeemonster Leviathan en afkomstig uit het in 2006 opgerichte Sensory Ethnography Lab van Harvard.

"Het beurtelings afschrikwekkende en onmogelijk mooie Leviathan wringt je door alle kieren en gaten van de vissersboot, om opeens over de getatoeëerde arm van een van de zeemannen te kruipen. Ze zijn stoer en grof op een bijna majestueuze manier, deze mannen, en toch ontstellend tragisch." ★★★★★ Kevin Toma, De Volkskrant