De 20-jarige Kane Parsons – ja echt, geboren in 2005 – regisseert voor A24 de horrorfilm _Backrooms_ nadat hij viral ging op YouTube met video's over dezelfde _lore_. Renate Reinsve speelt een therapeut die samen met een patiënt (Chiwetel Ejiofor) in een eindeloos, angstaanjagend doolhof van gele kantoorkamers terechtkomt.

Een eindeloze kantoortuin in een vieze kleur. Zo goed als leeg en misschien wel bewoond door een reusachtig monster. Ja dit is eng.

Een eindeloos doolhof van okergeel gekleurde kantoorruimtes, angstvallig stil en leeg, met hier en daar een doodnormaal item op een hele gekke plek. Welkom in de _Backrooms_, het online horrorfenomeen dat via internetfora en een indrukwekkende hoeveelheid wiki’s nu ook Cineville heeft bereikt. De 21-jarige regisseur Kane Parsons, die als tiener het concept van liminale kantoorkamers groot maakte met foundfootage-video’s op YouTube, werd al in 2023 door filmstudio A24 gevraagd een Backrooms-bioscoopfilm te maken. En hij deed het, met behulp van een gigantische filmset van zo’n 2500 vierkante meter en steracteurs Chiwetel Ejiofor en Renate Reinsve. Dat Ejiofor een meubelverkoper speelt en Reinsve diens psychiater, doet er eigenlijk niet toe. Hoe ze er belanden en wat voor monsterlijk figuur er rondwandelt evenmin. De steeds vreemder ontworpen achterkamertjes zijn de echte sterren van deze show. Ze trekken je naar binnen en houden je vast. Je wil de hele tijd wel én niet weten wat er om de hoek van de eerstvolgende gipswand wacht. Van ons had deze rondleiding door de kantoortuinen uit de hel nog wel wat eindelozer mogen zijn.

Horrorfilm van de pas 20-jarige (!) YouTuber Kane Parsons over een man die verdwaalt in een eindeloos, angstaanjagend kantoordoolhof.

Backrooms

Als de 17-jarige Ainara aankondigt dat ze non wil worden, raakt haar familie in paniek. Wil ze dit echt? En moet ze dit wel willen?

De zeventienjarige Ainara is haar moeder op jonge leeftijd verloren. Zoals gebruikelijk in haar familie gaat ze naar een christelijke school. Op een dag vertelt ze haar familie dat ze een week in een klooster wil doorbrengen: ze overweegt om non te worden. Dit onverwachte nieuws zet het leven van haar familie op zijn kop en haalt oud zeer, wrok en meningsverschillen naar boven.

Een 17-jarig meisje wil non worden. Kan je dat geloven? Wíl je dat geloven?

Als de 17-jarige Ainara aankondigt dat ze non wil worden, raakt haar familie in paniek. Wil ze dit echt?

Los domingos

Terwijl de inwoners van Irak in de jaren ’90 te midden van de oorlog en voedseltekorten proberen te overleven, eist Saddam Hoessein dat elke school in het land een taart bakt om zijn verjaardag te vieren. 

De 9-jarige Lamia krijgt de opdracht een taart mee naar school te nemen voor de verplichte verjaardagsviering van de president. Tegen de achtergrond van verlammende armoede en voedseltekorten reist zij van het platteland naar de stad, naarstig op zoek naar de benodigde ingrediënten.

Wie jarig is, krijgt taart. In het Irak van de jaren 90 geldt dit slechts voor één man: Saddam Hoessein, en het hele volk moet er één voor hem bakken. Het land verkeert wegens internationale sancties in een hongersnood en de 9-jarige Lamia en haar oma moeten de dag doorkomen op een beurse appel. Maar Lamia’s buikpijn komt door iets anders: de meester heeft haar naam op een lootje getrokken en nu moet zij een extra grote taart bijeen zien te sprokkelen om namens de hele klas aan de dictator op te dragen. Maar hoe in hemelsnaam? _The President’s Cake_, het debuut van Hasan Hadi, laat het land zien dat de regisseur is ontvlucht: een bitterzoete jeugdherinnering aan de reuring in de straten, de houten bootjes, de rijkversierde taxi’s en aan de dagen dat je er het beste van probeerde te maken.

Een bitterzoete jeugdherinnering aan de reuring in de straten van Irak, de rijkversierde taxi’s en aan de dagen dat je er het beste van probeerde te maken.

Saddam Hoessein is jarig en Lamia (9) moet een taart bakken, maar al het geld en de ingrediënten zijn op.

The President's Cake

Documentaire over de 90-jarige Agatha, die ervoor kiest om in haar eentje op de oude familieboerderij in het Canadese Manitoba te blijven. Regisseur Amalie Atkins, Agatha’s nicht, filmde haar tante zes jaar lang – op 16mm. 

Tussen al het groen vertelt Agatha met ontwapenende nuchterheid over haar leven. Over de quilts die ze maakt, haar vindingrijkheid en de keuzes die haar gevormd hebben. Over hoe sommige zaden al generaties meegaan en een tastbare verbinding vormen met de voorouders die dit land voor haar bewerkten.

Off-grid bessen plukken met de kleurrijke Agatha, die al 91 lentes meegaat.

Documentaire over de 90-jarige Agatha, die ervoor kiest om in haar eentje op de oude familieboerderij in het Canadese Manitoba te blijven.

Agatha's Almanac

Laatste kaartjes! Is je hart vol van films en feitjes? Doe mee met een van onze filmquizzen tussen 2 en 7 juni, door het hele land.

De Cineville Filmquiz

Uitgelichte films

Van 2 t/m 5 juli, vier volle dagen voorvertoningen. Cineville selecteert speciaal voor jou het beste uit het komende filmseizoen. Pak ze allemaal mee!

Cineville Previewdagen

Op het Filmfestival van Cannes spreken we Vicky Krieps over de raakvlakken met haar eigen leven, de voors en tegens van haar personage en hoe het haar lukt om als Luxemburgs-Duitse actrice een echte Parisienne te spelen.

Actrice Vicky Krieps over haar rol in Love Me Tender: 'Clémence is geen sympathiek persoon, maar dat maakt haar juist echt'

Met het absurdistische _A Useful Ghost_ neemt de Thaise regisseur Ratchapoom Boonbunchachoke je mee naar een wereld vol geesten, witgoed en queer-metaforen.

Regisseur Ratchapoom Boonbunchachoke over A Useful Ghost: 'Als queer persoon moet je nuttig zijn om geaccepteerd te worden'

Anne Hathaway als popster, een taart voor Saddam Hoessein en creepypasta verfilmd door A24: dit zijn de goeie films in mei

Met de kafkaëske helletocht _Two Prosecutors_ neemt de Oekraïens-Belarussische filmmaker Sergey Loznitsa ons mee terug naar het door corruputie en onrecht lamgelegde Rusland van 1937.

Regisseur Sergey Loznitsa over Two Prosecutors: ‘Het is mijn taak als filmmaker om patronen zichtbaar te maken, zodat we niet opnieuw in diezelfde totalitaire valstrik lopen’

'Ik zou bijna weg willen van dit ongemak, weg de zaal uit. Snel naar het familie-etentje dat ik nu mis.'

Was getekend: Father Mother Sister Brother en de broer die zijn zusje bij het vuilnis wilde zetten

Een gesprek over intimiteit, authenticiteit en de 'pornbrain'. Zijn we met z'n allen vergeten hoe een oprechte aanraking eruitziet?

Regisseur Muriel d'Ansembourg en actrice Alessa Savage over Truly Naked: 'We kunnen alles zien, maar voelen steeds minder'

In haar film over het leven in een universitaire botanische tuin anno 1908, 1972 en 2020, vraagt de Hongaarse regisseur Ildikó Enyedi je om geduldig te kijken en te luisteren – naar mensen, planten én bomen. 

Regisseur Ildikó Enyedi over Silent Friend: 'Zelfs in de meest eenvoudige plant kan je de schoonheid van de eeuwige structuren van de natuur ontdekken'

 Is 'de bekentenis' waar de film om draait voor iedereen even shockerend? En is het toeval dat er een week voor de release 'een bekentenis' van regisseur Kristoffer Borgli kwam bovendrijven?