Filmmaker Zach Cregger (_Weapons, Barbarian_) geeft een bloedstollende nieuwe draai aan de _Resident Evil_-franchise. In dit gloednieuwe verhaal volgen we Bryan, een medisch koerier in een wereld vol gevaar.

Dit bloedstollende pure-paniek-spelletje van Zach Cregger bewijst maar weer: geef mij een film, geen controller.

Filmmaker Zach Cregger (_Weapons, Barbarian_) geeft een bloedstollende nieuwe draai aan de _Resident Evil_-franchise.

Resident Evil

Regisseur Alejandro González Iñárritu (_Birdman_, _The Revenant_) strikte Tom Cruise, Riz Ahmed, Jesse Plemons en Sandra Hüller voor een ‘comedy of catastrophic proportions’. Het verhaal: de steenrijke oliebaron Digger Rockwell (Cruise) geeft de klimaatcrisis het laatste zetje door het ijs van Alaska kapot te boren. Daarna gaat het van kwaad tot erger en probeert Rockwell zijn Amerikaanse hachje te redden.

_Digger_ gaat niet heel diep, maar ook aan de oppervlakte liggen genoeg mooie scherven en stukjes glas om mee naar huis te nemen.

Alejandro González Iñárritu strikte Tom Cruise voor een ‘comedy of catastrophic proportions’.

Digger

Parijs, 2020. Schrijver Annie Ernaux _(L'événement)_ wordt uitgenodigd om haar nieuwste boek te signeren in Rouen, de stad waar ze opgroeide. Die terugkeer brengt haar terug naar de zomer van 1958, toen ze zeventien was. 

Als meisje uit een katholiek gezin op het Franse platteland wil Annie losbreken uit haar vertrouwde omgeving. Ze gaat aan de slag als begeleider op een zomerkamp, vastbesloten om nieuwe ervaringen op te doen en haar grenzen te verleggen. Maar de werkelijkheid pakt anders uit.

Ah, 17 jaar. Zo hongerig naar vrijheid, zo vastberaden om je stempel op de wereld te drukken, maar oh zo kwetsbaar voor de blik van de ander. Zeker als je nog niet weet waar je grenzen liggen.

Verfilming van het gelijknamige boek van Annie Ernaux, over de zomer van de 17-jarige Annie.

Mémoire de fille

Op de daken van Tel Aviv, ver van het oorlogsgebied, voeren Israëlische militairen ’s nachts geheime gesprekken. Stap voor stap wordt zichtbaar hoe binnen het leger en de inlichtingendiensten wordt bepaald wie een doelwit is, welke technologieën en procedures daarbij worden ingezet en hoeveel burgerslachtoffers een aanval mag kosten. Tientallen tot soms honderden Palestijnse burgers kunnen daarbij als een aanvaardbare prijs voor het uitschakelen van één doelwit worden beschouwd. _Naza_ stelt daarmee de pijnlijke vraag: hoe kan het doden van onschuldige burgers binnen een militair apparaat zo genormaliseerd raken dat het niet langer als een moreel of juridisch probleem wordt gezien?

De titel verwijst naar Nezek Agavi, ‘collateral damage’, de Israëlische militaire term voor het verwachte aantal burgerslachtoffers van een luchtaanval. De term staat daarmee symbool voor de ontmenselijking die diep in het systeem is ingebakken: burgerdoden zijn geen tragisch neveneffect, maar een voorzien en aanvaard onderdeel van militaire operaties. 

_Naza_ van makers Yuval Abraham en Rachel Szor (_No Other Land_) ging in première op het Filmfestival van Venetië, waar de film de Special Jury Prize won.

Ga dit zien, vandaag nog. Wat in het duister werd berekend, trekt _Naza_ koud en onvermoeibaar voor het voetlicht.

_Naza_ heeft haast. Dringende haast. Vijf weken geleden wist vrijwel niemand dat deze documentaire bestond, begin deze maand ging-ie in première op het filmfestival van Venetië en nu al draait de film in Cineville. Tussen 2023 en 2025 werd _Naza_ in het diepste geheim opgenomen op de daken van Tel Aviv. Hoog boven de stad en laat in de avond voeren 24 Israëlische soldaten er gesprekken met regisseur Yuval Abraham over hun rol in de verwoesting van Gaza. Ze zijn te zien als zwarte schaduwen. Hun stemmen zijn vervormd, maar de kilheid klinkt er nog steeds in door. Tussendoor zoomt de camera in op woontorens met inwoners die rustig binnen hun vier muren leven, het beeld van een maatschappij die comfortabel op afstand blijft. Regisseurs Abraham en Rachel Szor leggen zo de ontspoorde werkelijkheid van het land en van het leger bloot. De soldaten vertellen over de (AI-)systemen die ze gebruiken om uit te rekenen hoeveel burgerdoden er bij een aanval zullen en mogen vallen – soms wel 500 mensenlevens voor één persoon. ‘500 Naza voor één doelwit’, zeggen ze dan. Na de première in Venetië en een 25 minuten durende ovatie wil de Israëlische overheid de paspoorten van de makers innemen en worden familieleden van Abraham en Szor thuis opgezocht door woedende mensen. Er wordt alles aan gedaan om deze film en de makers het zwijgen op te leggen. En precies daarom heeft _Naza_ haast: zie 'm nu, vandaag nog.

24 Israëlische soldaten getuigen voor de camera van _No Other Land_-makers Yuval Abraham en Rachel Szor over hun aanvallen op Gaza.

Naza

Cineville: een goede keuze, elke keer weer. Met de Cinevillepas ga je vanaf € 19 per maand onbeperkt naar de film.

Een sprintje trekken voor de film?

Uitgelichte films

Ontdek alle filmtheaters waar je naartoe kan met je Cinevillepas. 

Naar de film?

In het Nederlandse _Downtown_ zien we hoe drie vrienden tijdens een etentje in coronatijd terugblikken op de aidscrisis van de jaren tachtig. Een mooie vondst, vindt essayist Jesse van Amelsvoort.

Herinneringen aan een lege dansvloer: over Downtown en hiv in de achteruitkijkspiegel

Een kijkje achter de schermen van een drukke festivalweek.

Dit vonden en zagen we op het filmfestival van Venetië

We blikken terug op het Filmfestival van Venetië, waar vorige maand weer tientallen veelbelovende Cineville-titels in première gingen. 

Een podcast over de politiek, hot topics en onze eigen favorieten van Venetië

Met _Rosebush Pruning_ maakte Karim Aïnouz (_Firebrand_, _Motel Destino_) zijn derde film op rij over een hatelijk, patriarchaal figuur.

Regisseur Karim Aïnouz over Rosebush Pruning: 'Ik denk dat de geest van Pedro Almodóvar me achtervolgde'

Op het Filmfestival van Cannes vertellen Farhadi en hoofdrolspeler Isabelle Huppert over het grensgebied tussen verbeelding en realiteit, samenwerken met grote namen, en hoe leuk/lastig het is om een sigaret aan te steken met een broodrooster.

Asghar Farhadi en Isabelle Huppert over Histoires parallèles: 'De verleiding om anderen te observeren is er altijd geweest'

Op IFFR spreken we regisseur en actrice Marijana Jankovic over haar speelfilmdebuut (dat grotendeels gebaseerd is op haar eigen jeugd), het ontkrachten van Balkan-clichés en de vraag wat ‘thuis’ nu echt betekent.