Woody, Buzz en de rest van de speelgoedgroep nemen het dit keer op tegen de allernieuwste tablet-technologie.

Tap, tap, tap. Het is het zachte geluid van vingertoppen die over schermpjes vliegen, dat tegenwoordig menig woon- en slaapkamer domineert. Zelfs kinderkamers zijn niet meer veilig. Niets leukers dan onbeperkt op de tablet. Maar wat als je een kind bent dat nog wél graag met poppen speelt, zoals de fantasierijke Bonnie in _Toy Story 5_? Het liefst vult zij haar dagen met sheriff Jessie, astronaut Buzz Lightyear en hun speelgoedkameraden, maar als het niet lukt om mensenvrienden te maken, besluiten Bonnie’s ouders haar te geven wat ieder ander kind in de houdgreep heeft: een Lilypad. Deze kikkervormige tablet is een overstimulerende, brainrottende slechterik die geen gras laat groeien over de heerschappij in Bonnie’s leven. En Jessie en Buzz? Die zijn plots geriatrische figuren die volkomen nutteloos blijken, nu alle speelafspraken via apps verlopen en iedereen op logeerpartijtjes chronisch online blijft. Naast de speelgoed-generatiekloof, reflecteert _Toy Story 5_ op de schaduwkanten van de technologie voor opgroeiende kids: van eenzaamheid tot cyberpesten tot jezelf durven zijn. Maar het beste aan deze film? Hij weigert ons een een simpele tech-dystopie voor te schotelen én is supergrappig. Dus of je nu zelf een excessieve schermtijd hebt of niet: ga dit zien. Met je telefoon op stil ontdek je misschien wel een nieuwe vriend naast je in de filmzaal.

Jessie, Buzz en Woody in de strijd tegen een brainrottend kikkertablet: hier leg ik mijn telefoon héél graag voor weg.

Toy Story 5 (OV)

Nieuwe horror van het 26-jarige regie-talent Curry Barker. Een jongen gebruikt een bovennatuurlijk wensstokje (de _One Wish Willow_) zodat een goede vriendin verliefd op 'm wordt. Dat blijkt een bijzonder slecht idee.

Het engste en leukste aan _Obsession_: we zijn allemaal weleens hem geweest (en haar). Ben echt _obsessed_ met deze.

Een jongen gebruikt een bovennatuurlijk speeltje zodat z'n jeugdvriendin verliefd op 'm wordt, maar ontdekt dat die liefde een dodelijke prijs heeft.

Obsession

In de late jaren 90 verhuist de achtjarige Sasha (Eylul Guven) met haar Canadees-Hongaarse familie naar het idyllische Vancouver Island. Heldere luchten, eindeloze natuur en zorgeloze dagen aan het strand vormen het decor van haar jeugd. Ze speelt met haar broers, sluit voorzichtig vriendschappen en verkent de vrijheid van haar nieuwe thuis. Maar onder de oppervlakte is een onzichtbare dreiging voelbaar. 

 Sasha’s oudere broer Jeremy (Edik Beddoes) worstelt met zichzelf en zijn steeds moeilijkere, onvoorspelbare gedrag zet het gezin onder druk. Het werpt een schaduw over hun nieuwe leven. Sasha begrijpt niet wat hem kwelt, maar zoekt toch zijn nabijheid.

In _Blue Heron_, het speelfilmdebuut van de Canadees-Hongaarse filmmaker Sophy Romvari, vloeien herinnering en verbeelding in elkaar in een persoonlijk en gelaagd portret van familie en opgroeien. De film, deels gebaseerd op Romvari’s eigen jeugd, volgt Sasha niet alleen als kind, maar ook als volwassene die via foto’s en homevideo’s haar jeugd probeert te reconstrueren. Met deze caleidoscopische vertelstructuur doorbreekt Blue Heron de conventies van het traditionele coming-of-ageverhaal en ontstaat een intieme zoektocht naar herinnering, verlies en begrip binnen een gezin onder druk. 

Wat is er toch aan de hand met Jeremy? De achtjarige Sasha begrijpt niets van haar grote broer. Het zijn de jaren negentig wanneer hun Hongaarse gezin neerstrijkt in Canada. Voor een beter leven, zo hadden vader en moeder bedacht, maar in het nieuwe thuisland lijkt Jeremy niet te kunnen aarden. Zijn problemen worden zo groot dat er voor Sasha en haar jongere broertjes geen ruimte meer is om ook nog gezien te worden. Zelfs tijdens de mooiste momenten – het bakken van aardappelpannenkoeken, vrolijke dierentuinuitjes en lome stranddagen – sijpelt Jeremy’s ongeluk door de gezinsidylle heen. De Hongaars-Canadese regisseur Sophy Romvari baseerde _Blue Heron_ op haar eigen jeugdherinneringen, en onderzoekt hoe de worsteling van een onbereikbare broer een hele familie kan ontwortelen. Lag er misschien een onzichtbare leeftijdsgrens op de verhuizing? Was Sasha jong genoeg en Jeremy te oud? _Blue Heron_ geeft geen pasklare antwoorden, maar toont met academische precisie hoe de onderhuidse migratiepijn blijft dooretteren. Hoewel de warmte van vroeger nog voelbaar is, laat de mislukte landing op nieuwe bodem blijvende sporen na.

Een nostalgisch familieportret met een randje gif, waarin de pijn van grote broer Jeremy overal en altijd blijft doorsijpelen.

Herinneringen en verbeelding vloeien in elkaar over in dit filmdebuut over een Hongaars migrantengezin op Vancouver Island.

Blue Heron

Drie decennia lang zijn Nino en Yasmina onlosmakelijk met elkaar verbonden. Verscheurd tussen liefde en overleven, moeten ze beslissen of ze een gezin in Libanon willen stichten of hun thuis willen verlaten te midden van de zich ontvouwende tragedies in het land.

Zij wil vluchten naar een eiland hier ver vandaan, terwijl zijn eiland al voor 'm staat. Dit liefdessprookje is verdrietig, mooi en één groot wereldwonder.

In een door oorlog verscheurd Libanon is de onverwoestbare liefde tussen Nino en Yasmine het laatste lichtpuntje.

A Sad and Beautiful World

Ben je klaar voor deze line-up? Het filmprogramma is nú bekend! Kijk snel welke titels er bijzitten en haal als eerste kaartjes met je Cinevillepas.

De Cineville Previewdagen

Uitgelichte films

Een rits filmplannen voor de zomermaanden. Van Previewdagen en filmquizzen tot Eurotrip en buitenvertoningen. Haal álles uit je pas deze zomer!

Het Cineville Zomermenu

Een gesprek over het werk van de postuum beroemd geworden schrijfster Goliarda Sapienza, haar werk en de waarde van vrouwenvriendschap.

'Zie het als een schilderij van een schrijfster, omringd door haar eigen literaire personages.' In gesprek met de cast en makers van Fuori

De Chinese autodidact Bi Gan vertelt in _Resurrection_ zes verhalen in zes verschillende filmstijlen, voortgestuwd door een soms onnavolgbare droomlogica. Cineville-redacteur Christiaan Boesenach droomt mee en gidst je door Bi Gans indrukwekkende oeuvre.

Resurrection en de grote filmdromen van 'fantasmer' Bi Gan

Illustrator en columnist Mathilde Bindervoet vraagt zich hoe ze ooit de vraag 'hallo, wil jij de zaadvader van ons kind worden?' over haar lippen zal kunnen krijgen. 

Was getekend: hoe vraag je aan iemand of-ie je wil bezwangeren? Klassieker Une femme est une femme geeft een voorbeeld

Gezien door de ogen van een achtjarig zusje, toont _Blue Heron_ hoe de onbereikbaarheid van een oudere broer als een donkere wolk over het geluk van een migrantengezin hangt.

Regisseur Sophy Romvari over Blue Heron: ‘Ik gebruik tools uit zowel fictiefilm als documentaire. Ik ben genre-agnostisch’

We hebben weer vijf tips voor op je kijklijst. _Disclosure Day_ (de nieuwe film van Steven Spielberg) had je er waarschijnlijk al opstaan, dus die sloegen we over.

Een Libanees wereldwonder, Chinese filmdroom en unhappy Amerikaanse roadmovie. Dit zijn de films die je in juni niet wil missen

We spotten de trends en zetten de belangrijkste ontdekkingen voor je op een rij.

Queer verhalen, Frans verzet en de morele grenzen van creativiteit: deze filmtrends zagen wij op Cannes (en zie jij later in Cineville)

De winnaars, de verrassingen en onze eigen favorieten: we nemen het allemaal door in deze speciale Cannes-aflevering van onze podcast Film met Cineville.